Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Stalowe ptaki cięły błękit
ostrzami skrzydeł w srogie dni
- tym śmierci sierpem w zło zaklętym,
zachłannie wciąż spragnionym krwi,
złamanych krzyży czarne cienie
w mrok otulały słońca blask,
śmierć wędrowała wraz z cierpieniem,
kamaszów stuk odmierzał czas...
Pamiętasz jeszcze, wielki świecie,
jeźdźca, którego imię: Strach,
czerwone rosy i zamiecie
gorących śniegów, krwawy piach?
W śladach gąsienic trawy wzrosły,
łzy wsiąkły w ziemię, niby deszcz,
lecz zbudowano nowe mosty,
by mogły znowu armie nieść.
pieśni pokoleń wciąż te same:
świst kul, huk bomb, wystrzałów rytm,
wrześniowy czas bolesną raną
przybywa inny witać świt.

16.08 2016

Jan Bliźniuk